Erfbelasting wordt geheven van de nalatenschap van iemand die ten tijde van zijn overlijden in Nederland woonde. De vraag is of iemand, die jarenlang geprobeerd heeft buiten het zicht van de Nederlandse belastingdienst te blijven door constant van woonplaats te veranderen, ten tijde van zijn overlijden in Nederland woonde. De Belastingdienst meent van wel en heeft aan de zoon van de overledene een navorderingsaanslag erfbelasting met vergrijpboete opgelegd. Er volgt een procedure bij Hof Den Bosch.
De zoon stelt dat zijn vader ten tijde van diens overlijden in 2015 geen inwoner van Nederland was. Dit heeft volgens de zoon tot gevolg dat geen verplichting bestond om aangifte erfbelasting te doen. Hij heeft dit standpunt schriftelijk aan de inspecteur medegedeeld, wijzend op het feit dat zijn vader fiscaal niet in Nederland woonde en daardoor niet belastingplichtig was.
De inspecteur betwist dit en voert aan dat de vader van belanghebbende in 2006 in Nederland woonde. Volgens de wet wordt een Nederlander, die binnen tien jaar na zijn emigratie overlijdt, geacht in Nederland te wonen voor toepassing van de erfbelasting. De inspecteur legt een navorderingsaanslag erfbelasting met vergrijpboete op en schat het vermogen van de nalatenschap op € 11 miljoen. De inspecteur heeft dit bedrag gebaseerd op justitieel beslag.
Het hof acht, net als de rechtbank, aannemelijk dat de vader op enig moment in de tien jaar voor zijn overlijden in Nederland heeft gewoond. De inspecteur heeft diverse bewijsstukken aangedragen, zoals:
Aangezien is aangetoond dat de erflater binnen tien jaar voor zijn overlijden in Nederland heeft gewoond en de zoon de enige erfgenaam is, is het hof van oordeel dat de zoon erfbelasting verschuldigd is over de ontvangen erfenis. Wel vermindert het hof de aanslag omdat de Belastingdienst is uitgegaan van een te hoge verkrijging. Ook vernietigt het hof de opgelegde boete, omdat de Belastingdienst niet heeft bewezen dat de zoon opzettelijk een onjuiste aangifte heeft gedaan.
Het hof concludeert dat de inspecteur voldoende bewijs heeft geleverd om aannemelijk te maken dat de vader belastingplichtig was in Nederland. De zoon is daardoor terecht aangeslagen voor de erfbelasting. De poging van de vader om door middel van verhuizingen buiten de Nederlandse belastingheffing te blijven is niet geslaagd.
Bron: Gerechtshof 's-Hertogenbosch | jurisprudentie | ECLINLGHSHE20242117, 22/2273 | 28-06-2024
Laatste nieuwsberichten
Heffingsbevoegdheid over lijfrente-uitkeringen uit Nederland
05-09-2024
UWV heeft gedifferentieerde premies Werkhervattingskas 2025 vastgesteld
05-09-2024
Hof oordeelt over fiscaal inwonerschap van Nederland
05-09-2024
Het verzwijgen van inkomen bij faillissement liep verkeerd af
05-09-2024
Belasting in Nederland of het buitenland? Rechtbank geeft duidelijkheid
05-09-2024
Vrijstelling piloteninkomen Turkije ten onrechte geweigerd?
29-08-2024
Bekendmaking belastingaanslagen aan ontbonden rechtspersoon
29-08-2024
Loonstop ten onrechte opgelegd
29-08-2024
Hof bevestigt correcties inspecteur: aftrekposten niet onderbouwd
22-08-2024
Was de inspecteur te laat met een navorderingsaanslag?
22-08-2024